कथा व साहित्य
शहराचं येडं
शहराले जायचं येडं करी भल्याभल्याले येडं,
मशिनीगत धावणाऱ्या शहरापरीस बरं आपलं खेडं ।
शहराले जायचं येडं करी भल्याभल्याले येडं,
मशिनीगत धावणाऱ्या शहरापरीस बरं आपलं खेडं ।
आयुष्याच्या वाटेवर एकटाच जिद्दीने जगेल,
परंतु कोणाच्या मदतीचा हात मला नको.
आपुलकी, प्रेम, जिव्हाळा, माया ह्या चार भिंती त्यांची शीतल छाया. उंबरठा म्हणजे घराची मर्यादा
खिडक्यांतून वाहावी वाऱ्याची झुळूक सदा.
ऐक स्त्री जन्मा ही तुझी कहाणी, ऐकून येईल डोळ्यात पाणी , तुझ्यात आहे सुर्याचे तेज नवदुर्गांची अनमोल शक्ती, तरीही तुझी का?
मास्तर : समज तुले दहा आलुगोंडे देले. गण्या : पण मले काहून देता ते आलुगोंडे . मास्तर : समज न बे देले ! फालतूंच बोलू नको.